عباس عبدی در روزنامه اعتماد نوشت: در جریان انتخابات 1400 نامزدهای انتخاباتی بطور معمول قول ها و وعده هایی می دادند. قابل انتظار است که برخی وعده ها مبهم یا حتی فراتر از ظرفیت وعده دهنده یا واقعیات باشد، ولی اگر وعده های روشن و قابل اجرائی دادند که در عمل نه فقط به سمت تحقق آن حرکت نشد که خلاف آن وعده رخ دهد، در این صورت آنها را به چه صورت باید تحلیل کرد؟